خرداد 1379 بود که فرزند اولم (امیر محمد) به دنیا آمد احساس زیبای پدر شدن ، حسی که با هیچ واژه ای قابل وصف نیست. این سالها با تمام فراز و نشیبهایش به پایان رسید و مهر 1385 زمانی بود که او باید به مدرسه می رفت.

مشكل كمبود آب در يكي از شهرهاي ايران باعث شد تا مدير مسوول تاكيد زيادي بر تهيه گزارشهاي سلسله وار داشته باشد ما هم

                حق به حقدار می رسد

روز قدس تجلی اراده بنیانگذار کبیر انقلاب اسلامی و ملت فهیم ایران در سراسر جهان است. روزی که انگیزه نامگذاری آن برای بسیاری از مردم و حتی کشورهای جهان ناشناخته بود. امروز قدس -فلسطین و ایران با هم در آمیخته اند و صدای مظلوم را فریاد می کنند. رژیم غیر قانونی صهیونیستی با حمایت بزرگان خود بر مردم مظلوم و بی دفاع فلسطینی می تازد و جهان نیز نظاره می کند. می رسد آن روزی که حق به حقدار برسد. ان شاءا...

شهادت مولي الموحدين علي (ع) بر شيعيان جهان به ويژه

خوانندگان محترم وبلاگ روزنامه نگار تسليت باد

آزمايش هسته‌اي كره شمالي و سر در گمي آمريكا عليه ايران

  آزمايش هسته‌اي كره شمالي   ضربه‌اي مهلك به سياست‌هاي ايالات متحده در منطقه به ويژه در ارتباط با پرونده هسته‌اي ايران است.

آمريكا در اقدامي غيرمنطقي تمام توان خود را عليه برنامه هسته‌اي صلح‌آميز ايران به كار برد در حاليكه ساير كشورها در حال ساخت بمب اتمي بودند.

آزمايش هسته‌اي كره شمالي ا ضربه‌اي قوي به تلاش‌هاي آمريكا در جلب نظر ساير كشورها براي اقدام عليه برنامه هسته‌اي صلح آميز ايران است و اكنون اين سووال وجود دارد كه به كدام منطق بايد اولويت، اقدام عليه ايران باشد در حاليكه كشورما برنامه‌اي صلح‌آميز و در چارچوب تمامي موافقتنامه‌هاي عدم گسترش سلاح‌هاي كشتار جمعي را دنبال مي‌كند.

تحقيرهاي مكرر آمريكا به ويژه گنجانده شدن نام كره شمالي در "محور شرارت" موجب شد پيونگ يانگ به سمت سلاح هسته‌اي گام بردارد.

از سوي ديگر البته پايبند نبودن آمريكا و ديگر اعضاي شوراي امنيت سازمان ملل به موافقتنامه كاهش زرادخانه‌هاي هسته‌اي مصوب سال ‪ ۱۹۷۰نيز در اين امر بي‌تاثير نبود.

كشورهاي دنيا به جاي انتقاد از كره شمالي به دليل انجام آزمايش هسته‌اي بايد اين اقدام را حق و واكنش طبيعي پيونگ يانگ در قبال سياست‌هاي غلط غرب به ويژه آمريكا بدانند.

اكنون كه غرب حاضر نيست به آنچه خود در خصوص سلاح‌هاي هسته‌اي تصويب كرده است پايبند باشد براي كشورما راهي جز خروج از پيمان‌هاي هسته‌اي باقي نمانده است چرا كه به نظر مي‌رسد باقي ماندن دراين موافقتنامه‌ها موجب سلطه دشمنان بر ديگر كشورها خواهد شد.

سخني با جناب رييس

امروز (جمعه) توي تحريريه نشسته بودم تا مطالب صفحه شنبه را جمع و جور كنم كه صداي آژير پليس نظرم را جلب كرد. دو ماشين گشت نيروي انتظامي در تعقيب راكبين يك موتور سيكلت با شدت هر چه تمام تر قصد دستگيري آنان را داشتند. كار به شليك دو تير هوايي كشيد اما متهمين به هيچ وجه قصد نداشتند خودشان را تسليم كنند.

ترك نشين پياده و به سمت ديگري فرار كرد و راكب نيز به سمت ديگري متواري شد. ترس در چهره هر دو موج مي زد همه بر و بچه هاي تحريريه با تجربه اي كه از حوادث مشابه داشتند مطمئن بودند كه متواريان  سرقت مسلحانه- آدم ربايي – قتل و يا جرايمي از اين دست انجام داده اند كه پليس اينگونه تعقيبشان مي كند. چشمتان روز بد نبيند ماموران هنگامي كه به يكي از متواريان رسيدند با مشت و لگد به جان اين نگون بخت افتادند و تا جايي كه امكان داشت وي را مورد عنايت قرار دادند.

 سرويس حوادث بلافاصله پي گير موضوع شد و ما فهميديم 10 موتور سوار در سطح شهر براي شهروندان مزاحمت ايجاد كرده اند. و جناب رييس دستور برخورد قاطع حتي در حد ضرب و شتم با آنان را صادر فرموده اند.

اي كاش شما هم مي بوديد و اين صحنه را از نزديك مشاهده مي كرديد. و اما سخني با جناب رييس.....  پديده موتور سواري در شهرهاي ايران وترك چرخ زدن برخي جوانان به دليل نبود مراكز فرهنگي و تفريحي كافي  يك امر متداول و رايج است و چگونه مي شود كه براي ايشان يك امر غير عادي و غير متتظره جلوه كرده است.

ما فرض را بر اين مي گيريم كه اين اقدام موهن يك ضد هنجار و خلاف عرف موجود در جامعه باشد. آيا همين متخلفان از داخل شهر تردد نكرده و نمي كرده اند. چگونه به يكباره  به ذهن جناب رييس رسيد كه جرمي  واقع شده و بايد با آنان برخورد كرد.

شنيده ها حاكي است دستور ضرب و شتم را مستقيما همين جناب رييس صادر كرده است. ما هم معتقد به برخورد با بزه و بزهكار در جامعه هستيم اما نوع برخوردها متفاوت است. ضرب و شتم متهمين در انظار عمومي نه تنها اقدام شايسته اي نيست كه خود نيز يك نابهنجاري محسوب مي شود.....

از جوانیمان به خوبی استفاده کنیم

سلامتی از جمله نعمتهاییست که تا انسان آن را از دست نداده واقعا پی به اهمیتش نمی برد. جوانی و قدرت نیز از همان دسته نعمتهاست که ما باید تا آنجا که امکان دارد در جهت خیر و کمک به دیگران از آن استفاده کنیم .

 بدانیم که این نعمت خدادادی موقتی است و حتی اگر سیر طبیعی خودش را نیز طی بکند و دچار سانحه نشود بالاخره رو به افول خواهد گذاشت.

 گذشتگان ما وحتی اولیای خدا نیز سالمندی و پیری را تجربه کرده اند. بنابراین از داشتن چنین نیرویی مغرور نشویم و همیشه و در همه حال رضای خداوند را در نظر داشته باشیم.

 به نیازمندان در حد استطاعتمان کمک کنیم و احترام بزرگان را نگه داریم که روزی خودمان را جای آنها خواهیم دید و از کوچکترها توقع احترام خواهیم داشت.

سالمندی در شرایط طبیعی سراغ هر انسانی می آید و نیاز به کمک و احترام دیگران و به ویژه کوچکترها  امری اجتناب ناپذیر است.

و اما مساله ای که این روزها متاسفانه بیشتر به چشم می خورد بی قیدی جوانان به عبادت خداوند و عمل به واجبات است. البته شاید این مساله به رفتار غلط والدین به دلیل اصرار و یا سختگیریهای بیش از حد ارتباط داشته باشد و یا این که به تبلیغات سوء موجود در جامعه مثل ماهواره و یا فیلمهای وارداتی ارتباط داشته باشد ولی باید این مساله را در نظر داشت که عبادتمان را به دوران کهنسالی موکول نکنیم شاید هیچگاه به آن نرسیدیم.