بدون رسانه ها، پيشگيري از ارتكاب و وقوع جرم، نتيجه مثبت نخواهد داشت به خصوص در رابطه با جرايمي همچون كلاهبرداري و جعل، مردم مي توانند از طريق دريافت پيام و هشدار پليس و انعكاس آن در تمام ادارات، از به دام افتادن نجات يابند.

يكي از وظايف اصلي پليس، قوه قضاييه و ساير ارگانها، پيشگيري از وقوع جرم است و آنها بايد به جز مأموريتهاي معمول خود، از وقوع جرم نيز پيشگيري كنند كه اين امر با آگاهي دادن به مردم امكان پذير خواهد بود.

در اين راستا رسانه هاي جمعي (راديو، تلويزيون، مطبوعات و...) نقش بسيار مهمي در بسترسازي افكار عمومي و تأمين امنيت عمومي و پيشگيري از وقوع جرم ايفا مي كنند. آنچه مسلم است رسانه ها با توجه به توسعه كمي و كيفي كه يافته اند در عمل مي توانند هم فرصت و هم تهديدي براي دوام و قوام امنيت اجتماعي باشند. رسانه ها از آغاز زندگي انسان تا پايان حيات در كنار او نقش يك همزاد را بازي مي كنند و انسان را در خزانه بي پايان اطلاعات قرار مي دهند.

به تعبيري مي توان گفت، در گردونه رسانه ها، انسانها تولدي تازه مي يابند و ارزشها، عادات و انديشه هاي جديدي مي آموزند. رسانه ها تأثير شگرفي بر افكار و عقايد عمومي مي گذارند، كاري كه همه قوا و همه سازمانها در عرض يك سال انجام دهند، رسانه ها اين امر را در كوتاهترين زمان ممكن انجام مي دهند.

رسانه ها در واقع شكل دهنده افكار عمومي و از طرفي منعكس كننده آنها هستند. رسانه ها در يك كلام بر ادراك ما از جهان پيرامون تأثير مي گذارند و در اين راستا جهان بيني انسانها به شدت تابع عملكرد رسانه هاست. از اين رو در دنياي جديد هيچ تصميمي بدون مشاركت و مشاركت آفريني رسانه ها به سامان نمي رسد.

امروزه رسانه هاي جمعي با كاركردهاي مشخص و تعيين شده خود، جايگاه ويژه اي يافته اند. ايفاي نقش اثرگذار رسانه ها، آنها را به عنوان اثرگذارترين عامل نظم، امنيت اجتماعي، وفاق، همبستگي و مشاركت مردمي تبديل كرده است. همچنين رسانه هاي جمعي نقش بسيار مهمي در ارائه و اجراي برنامه هاي سياسي، امنيتي و برانگيختن مشاركت مردمي در تأمين امنيت اجتماعي و پيشگيري از وقوع جرم ايفا مي كنند.

اين رسانه ها در برقراري ارتباط عقلاني و گسترش فضاهاي عمومي به همراه تبيين اهميت و ضرورت يك موضوع نقش بسزايي دارند. بر همين اساس، رسانه ها با پوشش خبري و اطلاع رساني وقايع امنيتي و جنايي به شيوه هاي مطلوب و ارائه برنامه هاي آموزشي مناسب درخصوص ضرورت امنيت اجتماعي در جامعه و پيشگيري از بزه و حتي آموزش چگونگي حفاظت از مال، جان و ناموس خود، زمينه مساعدي را براي اين همكاري و مشاركت مردمي به وجود مي آورند.

رسانه ها به عبارتي يك ميدان عمومي جديد براي گفتگوي ميان انسانها تلقي مي شوند كه از طريق آنها همه مي توانند با هم تماس بگيرند و ارتباط برقرار كنند. بر اثر همين ارتباط و نزديكي انسانها، تفاهم ايجاد مي شود و تقابل خصمانه و خشونت (يا همان عدم امنيت عمومي) از ميان مي رود و در واقع رسانه ها جهاني نو ساخته اند كه حذف آنها از اين دنيا ميسر نيست.

رسانه ها بر حسب دگرديسي كاركردي، تعاريف جديدي يافته اند كه با تعاريف سنتي تا حد قابل توجهي متمايز است. يكي از جديدترين تعاريفي كه انديشمندان و صاحب نظران رسانه هاي جمعي با تأكيد بر موضوع و هدف رسانه ها مطرح كرده اند، عبارت است از انتقال اطلاعات، انديشه ها، نگرشها يا عواطف از يك شخصي يا گروهي به ديگري يا ديگران كه عمدتا از طريق نمادها صورت مي گيرد.

رسانه ها در دنياي كنوني بسيار پيچيده اند و در عين تنوع از پيچيدگي خاصي برخوردارند، بر اين اساس رسانه ها در روند تثبيت يا وفاق و امنيت عمومي و پيشگيري از جرم، مشاركت همه جانبه مردم در تأمين امنيت عمومي و شركت در نظام عدالت كيفري با نقشها و كاركردهاي مختلفي، نمود مي يابند، كاركردهايي كه برآمده از توجه يا بي توجهي به ساختار فرهنگي جامعه و شدت و شتاب تغييرات آن است.

رسانه هاي جمعي در فرآيند تداخل ضروريات اجتماعي و فرهنگي كه از شتابزدگي تاريخ در عصر ما نشات مي گيرد، مي توانند نقش سازنده داشته باشند. آنها مي توانند از طريق تحكيم و تعميق پيوندهاي مذهبي، ملي، فرهنگي و تاريخي به تشديد توسعه بپردازند. روشن است كه در يك نظام هماهنگ رسانه اي، انسجام و پايداري توسعه و در نتيجه تقويت امنيت اجتماعي مدنظر است؛ اما در از هم گسيختگي رسانه ها، تهديد امنيت اجتماعي و زوال آن به طور قطع قابل پيش بيني است.