يك معتاد لحظه اي كه مواد را مصرف مي كند، يك جريان به سمت بالا دارد كه سرخوشي و شادي كاذب است. به محض اينكه روند نزولي پيدا كرد و به سمت خماري رفت، رفتار اجتماعي اش هم تغيير كرده و به سمت رفتار پرخاشگرانه و تند مي رود.

با اين حال در قديم اين پروسه 24 ساعت طول مي كشيد و مثلا فلان شخص روزي يكبار ترياك مصرف مي كرد ، اما امروز نوبت ها 2 ساعت 2ساعت يا 4 ساعتي شده پس از ايام سرخوشي، براي تهيه موادمخدر معتاد به آستانه دزدي، سرقت هاي جزيي، دعوا و درگيري، فروش لوازم منزل و حتي قتل سوق داده مي شود كه اين شيوه رفتار به هيچ عنوان براي خانواده ها قابل تحمل نيست و اينجاست كه  به عنوان مثال وقتي مي گويند در كشور 2 الي 3 ميليون نفر معتاد هستند ، در واقع حدود 20 ميليون نفر هم گرفتار معتاد وجود دارد. يعني همه اعضاي خانواده به نوعي گرفتار آن فرد معتاد مي شوند. پس اينجا موضوع اعتياد فقط مشكل يك فرد معتاد نيست ، بلكه بحث بر سر جامعه گرفتار است و بايد بگوئيم چگونه مي توان به يك جامعه 20 ميليوني گرفتار كمك كرد.

در شرايط جديد و با توليد موادافيوني صنعتي زمان مصرف كوتاهتر و ابزار مصرف ساده تر شده و اين مواد طبقه اجتماعي خاصي نمي شناسد و همه گروههاي اجتماعي را هدف قرار مي دهد. بنابر اين خانواده ها بايد در برابر تغيير رفتار فرزندان خود شناخت بيشتري داشته باشند تا بتوانند از بروز آسيبهاي ناشي از اعتياد به مواد مخدر جلوگيري كنند.

از زمان ورود آمريكا به افغانستان، توليد خشخاش در اين كشور، با افزايش 41 برابري از 200 به هشت هزار و 200 تن رسيده است و در مناطقي هم كه ادعا دارند، كشت خشخاش قطع شده، جايگزين آن كشت حشيش شده كه به بازار مصرف خودشان هم نزديك است .

 از سويي حجم بالاي ترانزيت مواد مخدر دركشور ما نيازمند تمهيدات جدي مسوولان قضايي ، انتظامي و حتي فرهنگي است.

ايران هم اكنون معبري براي دو نوع ماده هروئين و مرفين به مقصد اروپا و حشيش به مقصد كشورهاي غربي و خليج فارس است.

بر اساس آمارهاي رسمي اعلام شده در سال 85 ، 11 هزار و 592 كيلو هروئين و 11 هزار و 174 كيلو مرفين و در مجموع حدود 22 هزار و 700 كيلو هروئين و مرفين و در سال 86 ، 18 هزار و 339 كيلو هروئين و 12 هزار و 209 كيلو مرفين و در مجموع 30 هزار و 500 تن هروئين و مرفين كشف شده كه اين امر افزايش 58 درصدي كشفيات هروئين و در مجموع افزايش 35 درصدي كشفيات مشتقات ترياك را نشان مي‌دهد و اين افزايش آمار نيز خود گواهي بر حجمه سنگين مافياي مواد مخدر صنعتي در سطح منطقه و بين‌الملل است.

طبق آمار سازمان ملل متحد ، حدود 500 تن هروئين در افغانستان توليد مي‌شود كه اين موضوع به گفته آن‌ها، «سونامي هروئين براي اروپا» را در پي دارد.

در چنين شرايطي و از مجموع دو هزار و 500 تن مواد مخدري كه طي يك سال از ايران ترانزيت مي‌شود، حدود 900 تن آن كشف مي‌شود كه اين رقم سهم بسيار بالايي در كشفيات مواد مخدر دنيا را به خود اختصاص داده است.

اما اكنون اين سوال مطرح مي شود كه چرا اين مقدار مواد مخدر وارد كشور ما مي شود؟ آيا راهكاري براي مقابله با ورود اين حجم گسترده به كشورمان وجود ندارد؟ ايران هر چند خود به عنوان يك جامعه هدف براي قاچاقچيان مواد مخدر محسوب مي شود ولي در واقع به عنوان يك حلقه اتصال در مسير ترانزيت مواد مخدر مورد استفاده قرار مي گيرد. از اين رو بلاگردان كشورهاي ديگر مي شود.

از اين رو بايسته است تصويب سياست‌هاي كلي براي ايجاد يك راهبرد همه‌جانبه در مبارزه با مواد مخدر كه صرفا مبارزه عرضه‌ محور نباشد و همچنين اتخاذ سياست‌هاي جديدي با راهبرد مبارزه با مواد مخدر از توليد تا عرضه و ارائه آموزش‌هاي اجتماعي براي كاهش ورود به دايره اعتياد در دستور كار متوليان امر قرار گيرد.